Anders | Mijn verhaal

Anders | Mijn verhaal
15 november 2016 Melanie Dalebout
In Mijn verhaal
Ik ben eigenlijk mijn hele leven anders geweest dan anderen. En als ik terug kijk ben ik vooral trots dat ik het altijd heb gedurfd om anders te zijn.
Het begon toen ik vrij jong was. Ik wilde geen jurkjes aan en staartjes in mijn haar. Ik was jaloers op de kleding van mijn broertje en wilde het kapsel van mijn vriendjes. M’n ouders reageerden hierop door me mee te nemen naar het ziekenhuis. Niet omdat ze dachten dat ik ziek was, maar omdat ze mij de best mogelijke hulp wilden geven als bleek dat ik inderdaad een jongen wilde zijn. Ik kan ze hier alleen maar dankbaar voor zijn, want ik denk dat ik hierdoor ook altijd mijzelf heb durven zijn. Maar het bleek al snel dat ik geen transgender was. Ik kwam erachter dat je ook kort haar kon hebben als meisje en dat je als meisje ook jongens dingen mocht doen. En het was nou niet het geval dat ik me een jongen voelde. Tot de dag van vandaag ben ik een stoer meisje/tomboy whatever je het wilt noemen, en ik ben blij met wie ik ben!
Er was een moment dat ik dacht oké nu moet ik als iedereen worden en dat was het moment dat ik naar de middelbare school ging. Ik ging m’n haar laten groeien en ging kleren kopen die iets meisjesachtiger waren. Ik vermoed dat het met “ de onzekere puberteit fase “ te maken had. Dat is moment dat ik een tijdje gepest werd, door een paar jongens uit oudere klassen. En ergens was dat misschien wel goed want dat was het moment waarop ik dacht waar the f#ck ben ik mee bezig? Ik kleed me anders om andere mensen blij te maken , maar ik word nu juist gepest en nog veel belangrijker, ik word er zelf niet gelukkiger van. Sindsdien ben ik altijd volledig mezelf geweest en ook nooit meer gepest.
Op de middelbare school kwam ik er ook achter dat ik in andere dingen ook anders was. De middelbare school is het moment dat je toekomst steeds meer een ding wordt. En waar andere aan hun toekomst gingen denken dacht ik alleen maar ‘ ik zal wel niet oud worden want ik kan me gewoon niet voorstellen om die dingen ooit te doen ‘. Met geen mogelijkheid kon ik me inbeelden die dingen ooit te doen en mijn verklaring daarvoor was, dat ik niet oud zou worden. Niet wetende dat er ook andere opties zijn. Maar bij mij op school werd je echt voorbereid op het “ standaard “ werk. Je moest kiezen uit de profielen ‘ techniek, economie, landbouw en zorg en welzijn ‘. 4 dingen waar ik precies niks mee heb. Het ging zelfs zo ver dat tijdens een beroepskeuzetest geen enkel creatief beroep een mogelijkheid was, maar schaapherder zat er wel als optie bij… ja.  Gelukkig dachten ook nu mijn ouders weer mee en mijn hobby was op dat moment al video. We dachten wat is er nou mooier dan van je hobby je beroep maken. En zo kwam ik bij het grafisch lyceum Utrecht. Toen ik mijn decaan over deze school vertelde schreeuwde hij naar me dat hij deze school niet kende dus dat het dan sowieso slecht moest zijn. Oké goed argument…. Ik ging naar het Grafisch Lyceum
Het Grafisch Lyceum is een hele brede school. Je krijgt niet alleen alles van A tot Z wat te maken heeft met video, maar ook fotografie en in de eerste jaren zelf website’s maken etc. Aan het begin vond ik dat leuk want ik ben nieuwsgierig, ik wil overal wel even van proeven. Maar zodra ik geproefd heb dan weet ik eigenlijk al vrij snel waar ik wel wat mee wil en waar ik niet verder in wil. Het is een eigenschap wat in veel situaties handig kan zijn, zeker wat ondernemen betreft. Het is eigenlijk  heel praktisch denken en handelen. Waarom tijd investeren in dingen waar ik van weet dat ik het niet nodig zal hebben als ik die tijd ook kan investeren in dingen die ik daadwerkelijk nodig heb voor mijn toekomst. Mijn school resultaten waren dan over het algemeen niet heel geweldig, behalve voor de opdrachten/vakken waar ik wel iets aan had en iets mee kon leren voor later. Daarnaast stopte ik thuis ook tijd in dingen die ik wilde leren. Op school leerden we de basis en thuis dook ik er dieper in. Er was alleen één probleem waardoor ik in de tweede klas bleef zitten. Ik communiceerde dit niet naar mijn leraren. Ik liet mijn passie niet aan ze zien, ze dachten zelfs dat ik totaal geen motivatie had. Ze hebben mij toen een paar waardevolle communicatie lessen geleerd. Ze hebben mij geleerd hoe het wel moest, want zodra ze me dit vertelden begreep ik het. Vanaf toen werd niet alleen mijn communicatie naar de leraren beter, maar ik zag ook mijn relatie met hen een stuk beter worden. Maar ze hebben me ook zelf laten zien hoe het niet moet. Ze zeiden dat ze dit al maanden bij mij zagen maar als ze even iets eerder aan de bel hadden getrokken had het mij een jaartje school bespaard. Ook iets waar ik een les uit heb geleerd.
Vanaf dat moment werd ik een stuk vrijer gelaten door onder andere die communicatie. Bepaalde opdrachten kwam ik onderuit als ik het maar een beetje kon compenseren met eigen werk. En in het derde jaar gingen we stage lopen. Ik wilde hoe dan ook een goede stage omdat ik in zag hoe belangrijk dit was. Ik belandde bij een themakanaal bij de NCRV genaamd Best24. Deze periode is de beste tijd uit mijn schoolperiode geweest onder andere doordat ik er zoveel heb geleerd. Ik mocht me daar bijna volledig op editten focussen en ik heb het gevoel gehad dat iets wat al tijden in mij zat er daar uit kwam. Ik denk dat het een combinatie was van de goede begeleiding en gewoon heel veel doen. Ik kan nog wel 100e woorden schrijven over deze stage, maar dat ga ik in andere blogs doen. Ik heb er uiteindelijk zowel mijn eerste als tweede periode gezeten. En allebei de periodes heb ik met een uitstekende score kunnen afsluiten. Hierna moesten we toch weer even terug naar school en werden we voorbereid voor de examens.
Hoe breed de opleiding ook was het examen bestond uit een video maken. Van concept tot script tot spotten tot monteren en alles daar tussen in. Dit was dus precies mijn ding. Toen er dan ook verteld werd dat je niet alleen gewoon kon slagen maar ook cumlaude kon slagen ( wat officieel geen MBO term is, maar goed waarom eigenlijk niet? ). Er ging gelijk weer een vuurtje in me branden want ik wist dat slagen niet heel moeilijk zou worden. Maar cumlaude was een uitdaging. Ik kan nog steeds met trots zeggen dat het gelukt is, ik ben geslaagd met de hoogst haalbare score. Dat gebeurt er als iets wel mijn ding is.
Ik kreeg zowel op mijn stage als op school te horen dat ik wel klaar was voor het echte werk. Doorstuderen zou niet nodig zijn en dat wilde ik ook liever niet. Dus ik ging me na school inschrijven bij de KVK onder de naam Melanie Dalebout Productions. Ik maakte een website, visitekaartjes en ik was er klaar voor. Maar al snel kwam ik ergens achter, ondernemen is ook een vak apart. Een vak dat ik totaal niet kende.
In deze periode ging ook mijn kunst carriere ineens heel snel. Ik begon het laatste half jaar van school met schilderijen schilderen. Eigenlijk om een hobby te hebben buiten de computer om. Voor ik het wist begon ik werk te verkopen, Beyoncé plaatste een schilderij van mij op haar website en Rihanna gaf een Like op instagram. Ineens had ik twee dingen wat ik te gek vond. En schilderen liep zelfs zo goed dat ik besloot om mezelf eerst daarop te richten.  Want voor video had ik af en toe een opdracht maar het liep niet. Ik heb toen die tijd ook heel veel gelezen over ondernemen. Vooral boeken van succesvolle ondernemers vond ik heel interessant, dit was mijn manier om verder te studeren.
Ik zal altijd blijven schilderen maar mijn dromen gaan toch over video. Ik wist wat ik de vorige keer fout had gedaan dus ik wilde nu de tijd nemen om goed te bedenken wat ik wil. Dat weet ik nu en ik hoop dat ik dit de komende tijd aan iedereen duidelijk kan maken. Ik heb elke dag 100 excuses om niet te beginnen maar er is maar 1 excuus om dat wel te doen en dat is: geen excuses!
Mijn dromen zullen niet over één nacht ijs gaan, maar ik weet nu hoe mijn pad loopt. Het is niet het normale pad, en het zal zeker kronkels hebben. Waarschijnlijk wel een paar dalen maar nog veel meer pieken. Maar mijn pad is altijd anders geweest dus ik ben klaar om hem te bewandelen. Ik neem jullie graag mee op deze reis, let’s go!

Comments (5)

  1. M.M.Hazeleger-de Jonge 2 jaar geleden

    Top dame, dromen waarmaken is het beste wat je kan doen. Vol vertrouwen in je. Kus.

  2. Colinda 2 jaar geleden

    Super Melanie!
    Let’s go!!

  3. Ingrid Hazeleger 2 jaar geleden

    Hey Melanie, ziet er goed uit! Veel succes maar dat zit wel goed. Ik weet dat je het kan!

  4. Danny 2 jaar geleden

    Mooi! Heel veel succes Melanie.

  5. Trudy 2 jaar geleden

    Goed verhaal Melanie! Anders is goéd… En anders is leuk! Dat bewijs jij toch?
    Succes met alles wat je gaat doen, ik denk dat we nog heel veel van jou gaan horen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*