Terreuraanslag Ariana Grande Concert

Een droom die veranderd in een nachtmerrie | Manchester
23 mei 2017 Melanie Dalebout
In Geen categorie

Soms als er iets heftigs gebeurd, maak ik er een video over. Maar soms moet ik het ook gewoon van me afschrijven. Dit was het geval bij de terreuraanslag bij het Ariana Grande concert in Manchester.

Een droom die veranderd in een nachtmerrie

Het is het zo ver, je favorieten artiest komt naar jouw land! En je ouders vinden je eindelijk oud genoeg om er naar toe te gaan. Een kaartje is best duur maar ach ja, hier heb je voor gespaard. En het is een droom die uitkomt, dus eigenlijk onbetaalbaar.

Het kaartje is binnen en dan begint het aftellen. Nog een paar maanden wachten. Jij kan precies vertellen hoeveel dagen het duurt tot je je favorieten artiest live gaat bewonderen. En dan is het ineens nog maar 1 nachtje. Je ligt in bed en voelt de kriebels in je buik. Uiteindelijk val je toch met een grote glimlach inslaap.

Het is zover, het is de dag waar je voor je gevoel je hele leven naar hebt uitgekeken. Je ouders zetten je samen met je vriendin af bij de arena ‘ onthoud dat we je aan het einde hier weer ophalen, heel veel plezier en doe voorzichtig! ‘

Je kaartje word gescand en je brengt je jas naar de garderobe. En dan stap je die grote zaal in en krijgt even kippenvel op je armen. Er staan nog 1000e andere mensen die daar zijn met dezelfde reden als jij. Vervolgens begint het wachten weer maar die paar uurtjes maken ook niet meer uit na al die maanden.

En dan ineens gaan de zaal lichten uit. Jouw hart begint harder te kloppen. Mensen beginnen te gillen uit enthousiasme. Het licht op het podium gaat aan. De band begint te spelen en je voelt de bas door je hele lichaam heen. Je vergeet even alles om je heen, het is alleen jij en dat podium. En daar is ze… Je droom komt uit.

Of je wel of niet ooit naar een concert bent geweest, iedereen weet hoe dit had horen te eindigen. Gister veranderen een droom voor 1000e mensen in een nachtmerrie. Iets wat je de rest van je leven bij je hoort te dragen als een prachtige herinnering veranderd in iets dat ze zo snel mogelijk willen vergeten. En dan zijn er nog de slachtoffers voor wie het hun laatste droom was. Die nooit meer terug bij hun ouders in de auto stappen. En ouders die nooit meer bij de dromen van hun kinderen aanwezig kunnen zijn.

Laat de angst je nooit stoppen om jouw dromen waar te maken. Dat is iets wat we verplicht zijn naar alle slachtoffers van terrorisme. En zo zullen ze nooit winnen..

Mijn gedachte is bij de slachtoffers en nabestaande en iedereen die daar aanwezig was.